Kocyk wyjątkowy

Około miesiąc temu rozpoczęłam dzierganie małego kocyka, dla pewnego małego chłopca. Splatanie sprawiło mi wiele przyjemności, z wielu względów. Po pierwsze włóczka - bardzo delikatna i przyjemna w dotyku (Gazzal cotton baby - mieszanka bawełny z akrylem). Po drugie - powód dla którego dziergałam, czyli chrzest pewnego słodkiego, małego chłopca. Po trzecie osoba która mnie o to poprosiła - przyjaciółka /dla wyjaśnienia, kolejność wymieniania powodów jest całkowicie przypadkowa/. :)

Zrobienie kocyka zajęło mi kilkanaście wieczorów; zużyłam 10 motków - robiąc podwójną nitką na drutach nr 5. Kocyk to w zdecydowanej większości to splot ryżowy z niewielkim dodatkiem splotu ściągaczowego. Dla ożywienia i urozmaicenia - 4 frędzle w dwóch kolorach (turkus i żółty).
Kocyk ma około 70x100 cm.

Kocyk niebawem trafi do nowego właściciela i mam nadzieję, ze będzie mu służył jak najlepiej, a dla mnie i dla Was zdjęcia:

Dzierganie kocyka zmotywowało mnie i w planach mam kolejne, dla kolejnych wyjątkowych osób.

Na koniec dodam, że wraz z kocykiem powstała maskotka - żyrafa, o której niebawem, a dla zainteresowanych niewielka zapowiedź owej żyrafy...

...oto ona, TADAM...

Zapraszam niebawem na bloga ;)

Kosze, koszyki, koszyczki....

Zgodnie z fejsbukowymi zapowiedziami, przedstawiam dziergane dawno i niedawno koszyki.

Nie będę wiele o nich pisać, bo uważam ze lepiej pooglądać :) Dla zainteresowanych dodam, ze do przygotowania przedstawianych koszyków potrzebne są:

• sznurek bawełniany (zużyłam 2, z białego powstał jeden duży koszyk, z niebieskiego dwa mniejsze, różnej wielkości)
• szydełko nr 9
• trochę wolnego czasu - na szczęście dzierga się je bardzo szybko i przyjemnie.

Koszyki, to puki co to moje ulubione sznurkowe twory, ze względu na łatwość wykonania i niewielki nakład czasu.

Wszystkie razem

Biały koszyk solo

Niebieski okrągły

Na koniec najmniejszy - niebieski

Już teraz mogę powiedzieć, że to na pewno nie są moje ostatnie koszyki. Domowe zapotrzebowanie na wszelkiego rodzaju koszyczki, pojemniczki rośnie, więc będę miała jak wykazać się i czym pochwalić w przyszłości. :)

Otuleni ciepłą szarością

Uwielbiam szarości, co nietrudno zauważyć. Całkiem przypadkiem szara włóczka madame tricote tango trafiła w moje ręce w listopadzie. Natomiast  całkiem nie przypadkowo, powstała a z niej czapka i komin. Wydziergane ekspresowo, w jeden długi wieczór i kawałek następnego - w miniony czwartek i piątek.
Czapki z pozoru są proste do zrobienia, ale trzeba trafić w punkt, by nie były za luźne lub obcisłe. Zdecydowanie łatwiej dziergać komin.

Sam komplet prezentuje się tak:

Komplet dziergałam dla starszego syna, ale po przymiarkach okazuje się, że pasuje zarówno na starszego jak i młodszego.


Młodszy - Antoś prezentuje się tak:

Starszy - Franio tak:

A teraz najważniejsze - mój debiut - udział w wyzwaniu, dlatego by formalności stało się zadość poniżej piszę...

Oficjalnie swoją pracę zgłaszam na #15 WYZWANIE - Otuleni zimą 

A co mi tam, kto może niech trzyma kciuki. :)

Czapka uszatka

Zapowiadana na blogu niebieska czapka jest w końcu na blogu. Byłaby wcześniej gdyby nie choroby, które do nas przyczepiły się jak rzep psiego ogona.

Wracając do tematu, czapka którą pochwaliłam się Wam na facebooku została troszkę zmieniona :) Po pierwszej przymiarce,okazało się że jest troszkę za mała na długość. Dlatego co trzeba sprułam i dorobiłam jak należy. Dodatkowo dodałam coś, co nie wiem jak fachowo nazwać, ale ja nazywam to "uszami".
Jako dodatek do czapki powstał komin. Dziergany na drutach z żyłką metodą magic loop. O metodzie przeczytałam przypadkiem i uznałam, że to dobry moment, żeby ją wypróbować, a tym samym nauczyć się czegoś nowego.

Czapka i komin robione z podwójnej włóczki. Zużyłam niecałe 2 motki włóczki madame tricote elysee laine w kolorze jasnoniebieskim i około pół motka tej samej włóczki w kolorze ecru.

Poniżej zdjęcia czapki (tak jak obiecałam) z modelem w roli głównej :) Niestety model nie bardzo był zainteresowany pozowaniem, z uwagi na rozkładającą go chorobę.

Oraz zdjęcia solo.

Noworoczne życzenia i promyk świątecznych wspomnień...

Korzystając z okazji, że nastrój świąteczny jeszcze utrzymuje się w powietrzu, pozostaje mi złożyć Wszystkim, którzy odwiedzą mojego bloga, najlepsze życzenia na Nowy 2017 Rok! Niech spełnią się Wasze marzenia, niech nie braknie Wam sił, żeby je realizować mimo sprzeciwu losu czy ludzi dookoła. Banalnie życzę Wam zdrowia, dużo śmiechu i radości - małych i dużych. Życzę Wam tego czego sami moglibyście sobie życzyć....

Przy okazji, podzielę się z Wami, pierwiastkiem wspomnień moich 30-tych Świąt! :)

Prezenty dla Dziadków, których inspirację znalazłam TU

Choinka, ubrana jak nigdy bez mojego udziału (i nie wygląda najgorzej :) ), a na niej kilka moich filcowych ozdób, które powstały w ostatniej chwili, dlatego jest ich dosłownie kilka

Ciasteczka korzenne, które w tym roku zastąpiły pierniczki, spakowane do zwykłych lecz przyozdobionych słoików, stały się niezłym i niezobowiązującym podarunkiem.

Oraz mini stroik, który powstał bardzo spontanicznie, bez najmniejszego planu, z udziałem tego co znalazło się pod ręką...

Sznurkowy dywan

Od dawna zbierałam się z zamiarem zrobienia dywanu do sypialni. Zawsze coś stawało na drodze; najpierw, nie wiedziałam jak taki dywan zrobić - tzn jakich materiałów użyć i w jakiej ilości. Dalej zastanawiałam się nad odpowiednimi kolorami - jak wiadomo kolory na ekranie monitora wyglądają nieco inaczej niż w rzeczywistości - szczególnie jeśli korzystamy z czegoś po raz pierwszy.

Jakim ściegiem zrobić ów dywan.to było kolejne pytanie. Odpowiedzi szybko odnalazłam na różnych blogach i zdjęciach od "wuja google" :)

Pierwszy wybór padł na sznurki w kolorze szarym, jasno-niebieskim i białym.

Ostatecznie, po dwóch pruciach powstał dywan w kolorze szaro-turkusowym, pleciony półsłupkami, mający ok 65x100 cm. Może skromna nie będę, ale jak na pierwszy wyrób tego rodzaju i fakt, że przygodę z szydełkiem rozpoczęłam stosunkowo niedawno, uważam że wyszedł całkiem nieźle :) Choć od strony gdzie rozpoczynałam, wyplatałam go ciut za luźno, to raczej znajdzie swoje miejsce obok sypialnianego łóżka. :) Chyba że jakimś cudem ponarzekam na nadmiar wolnego czasu, to nie wykluczone że dywan przerobie, aby był idealny, ale z drugiej strony rękodzieło nie może być idealne w każdym calu...

Finalnie przedstawiam dywan z różnych perspektyw

Szydełkowa lalka Mikołajka

Tegoroczne Mikołajki mamy już za sobą, a mój czterolatek już czeka na kolejne, zaś jego młodszy brat nie ma pojęcia że taki dzień istnieje. Pojęcia o tym dniu nie ma też nowa właścicielka kolejnej szydełkowej lalki, która powstawała wiele wieczorów, niejednokrotnie odkładana, ze względu na inne "sploty", o których w kolejnych postach na pewno wspomnę.

Uwielbiam sprawiać niespodzianki i obdarowywać drobiazgami moich bliskich. Największą radość sprawia mi uśmiech i zadowolenie osoby, którą obdaruje. 

Miałam obawy, czy lalka będzie dobrym prezentem, ale na szczęście niepotrzebnie.

Przedstawiam Wam Alę:

Ala ma ok 40 cm wysokości. wykonana z włóczki dla dzieci, wypchana kulką silikonową.

Ala tak jak Matylda powstała na podstawie własnego wzoru, metodą prób i błędów. 

Ala ubrana jest w żółto zieloną sukienkę, której ostateczny kształt poznałam dopiero po wyszydełkowaniu całości. Podobnie buciki powstały przypadkowo z udziałem ozdobnych bąbelków :).

1.                

Ala od Mikołajek sprawia radość pewnej małej dziewczynce, która ma zaledwie 2 miesiące. Puki co bardzo podoba się jej mamie, ale mam nadzieje, że kiedyś stanie się ulubioną lalką małej Igi. 

Tymczasem Ala przesyła pozdrowienia, wszystkim, którzy zajrzą na bloga i nie tylko :)